Ölüm var ölüm , Sarılın Gitsin.

Peki ya hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayıp anında silinip gidişimiz bu fani dünyadan. Kim en değer verdiğin, bensiz olamaz dediğin işte onun bile seni daha az hatırlaması en fazla altı ay sürüyor. Düşün o bencil ve benim diye yaşayışlarını. Sen sadece sensin ve varken ,verirken sevilirsin. Yok olduğunda unutmayız seni ama hatırlayıp acı vermenide istemeyiz hiçbirimiz. Topluca otururken senle ilgili birşey konuşmaya çekiniriz. Konuştuğumuzda herkes ağlamaya üzülmeye başlar çünkü. Unutmayız ama ,seni bize hatırlatan şeylerden de uzak dururuz.
Hayatımda ölümle ilk tanışmam köyde sevdigim bi amca sonra dilsiz bi teyze ve daha sonra canım kardeşim Gizem oldu. Önce inanamama ve inkar.Üç gün deliler gibi ağlama ,şok üstüne şok. Feryat ve sinir krizleri sonra hayatta kalabilmek, akıl sağlığını kontrol altında tutmak için acıyı unutma veya geriye atma.Sen değersiz değilsin. Biz yaşayabilmek için bunu yapmak zorundayız. Kafayı sıyırmaya el sallıyo o an insan biliyo musun sen? Tırlatmaya bir kalasın .Sen ve gidişin delirtedebilir.Üstüne durmadan düşünürsen.Sen önden gittigin icin anlayamıyorsun tabi yaşadıklarımızı.
Ölüm kolay değil.İnsan doğasına uygun ama yinede katlanamıyo insan ilk etapta.Anan baban bile gidişine alışıyor be var mı ötesi. Unutmuyo ama alışıyor.
Sen canım kardesim beni duyuyosun biliyorum .Gizeem kurban olduğum küçücük minicik Gizem naptın sen yaa yaptığın tam bir saçmalık. Ben bisey anlamadım bu geçen yıllardan gelsene geri yine çıksakya dut dalına, yine harmanda salaklansak ya. Yemin ederim içim yanıyor. Yoğun hissetmekte istemiyorum biliyor musun? Çok acı çekiyor kalbim. Kurban olurum senin 35 numara ayaklarına. Bayramda eve girerkenki ayakkabı çıkarışın gözümün önünde. Sigarasız köye gelişin bizim sana söylenişlerimiz. Ah gizem dalıp dalıp gidişlerin herşeyleri içinde yasayışların. Saçmaladın ama biliyorsun dimi böle saçma bişey olamaz yapmamalıydın bunu.Sanki ben ister miydim desene.İster miydim bir gelinlik giyemeden, bebeğimi kucağıma alamadan, evimin içinde gerine gerine gezemeden gitmek ister miydim? Haklısın kardesim. Nişanda masada yemek yiyişin, nasıl olmuşum deyip yine dalgın dalgın duruşun son bunlar kaldı gözümün önünde. Depoda sigara içişlerimiz he bide doktorları izleyişlerin. Yaaa Gizem az daha kalsaydın bir kahve sigara daha yapaydık be kardeşim . Lüle lüle saçların düzleştirmiştim en son ,nişan sonrası bohça vermeye gitmiştik yine yüzünde bir heyecan bizi arabayla taşımıştın oraya. Ne güzeldin ne mutluydun hey güzel allahım bilseydik böyle olacağını daha güzel zamanlar geçirirdik. Bir kere daha çok arardım seni.Seni çok özledim be ben artık.Seni üzmüştüm Çanakkale’de özür dilerim kardeşim.Affetmişsindir dimi beni? Öbür dünyada bul beni seni yeniden görmeyi çok istiyorum. Görüşmüyoduk len zaten ama varlığın yetermiş. Gerçekten yokluğun acıttı. Tabutun geldiya oraya tepine tepine ağladım. Sanki geri getirebilirim gibi hele o annenin haykırışları salaklaşması. Hiç kolay değil. Giden biz olsaydıkta görseydin nasıl zormuş gidenin arkasından kala kalmak. Kardesim mezarına geldik teyzemler feryat figan ağlarken nasıl acıydı biliyor musun orada olmak. Haykırışlar feryatlar figanlar ama geri gelmeyişler.Hiç aklıma gelmezdi hayattan senin kopup gideceğin. Hic ölmeyecekmişiz gibi geliyor bize ama öyle değilmiş. Dünyanın beş dakikada ayaklarımızın altından kayacağını anladık sayende. Haberi duyduğum an peki .Gizem ölmüş deyişi telefonun ucundakinin ,bütün vücuduma yayılan sarsıntı ve titreme.Ömrümde ilk kez böyle bir his yaşadım. Üzüldüm titredim ağlayamadım biliyor musun arkandan.Sadece gözlerimi belertip baktım allah allah diye diye. Hele o otobüste gelişim allahım sabır ver allahım sabır ver diyerek. Seni düşünmeyerek acımı unutuyorum. Özür dilerim unuttum sanma ama bu acıylada yasamak çok zor be kardeşim. Küçücük bedenin toprağın altında napıyorsun sen kardeşim. Sana iyi baksınlar orda. Herşeyi herkesi yarım bırakıp gittin. Unutmadık biz seni kardeşim.Hiç bir zaman da unutmayacağız.
Ölüm ani ,evrendeki her canlının tattığı bir duygu ama buna katlanmak da gerçekten zor. Yaşarken kıymetini bilmediğimiz herşeyin aslında kıymetli olduğunu anlıyoruz ölümle. Sevdiğinle kahve içmek o kadar sıradanken en çok yapmayı istediğin şey oluveriyor o gidince .Olmayacak şeyler için kızdıkların saçma geliyor. Yani kısacası geç kalmayın ölüm var ölüm sarılın gitsin!!

Ahu'ca şeyler tarafından yayımlandı

Bazen kalabalıklar içinde yanlız bazen de yanlızlıklar içinde kalabalık...

Yorum bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

Web sitenizi WordPress.com ile oluşturun
Başla
%d blogcu bunu beğendi: